Βροχερό Δίστομο

2017-05-31 22:16

Φωτογραφία του Sakis Vrampas.

Από το 1985 διεξάγεται ο αγώνας δρόμου στο Δίστομο με πρωτοβουλία των Συλλόγων Δρομέων Υγείας . Αγώνας ανηφορικός και δύσκολος λόγω της ζέστης . Πολλοί δρομείς τον έχουν τρέξει πολλές φορές . Για πολλά χρόνια ήταν και ο μοναδικός σε όλη την Ελλάδα που διεξαγόταν αυτή την εποχή . Φέτος την ίδια μέρα είχαμε 28 αγώνες . Φοβερό, ποιος θα το πίστευε μερικά χρόνια πριν . Μια έκπληξη μας περίμενε όλους , η βροχή . Από τον Πειραιά που ξεκινήσαμε μέχρι και την επιστροφή δεν σταμάτησε . Ο δρόμος γύρω από το μνημείο γεμάτος από δρομείς . Πολλά νέα παιδιά είχαν έρθει από τις σχολές των ενόπλων δυνάμεων . Γέμισε ο δρόμος νιάτα . Δίπλα τους πολλοί κάτοικοι της περιοχής , εμείς από τους συλλόγους της Αθήνας , της Νέας Σμύρνης και του Πειραιά . Ο τερματισμός έγινε στην πλατεία του χωριού με τη ζεστή φροντίδα των κατοίκων . Ο αγώνας δεν είχε διόδια , είχε απλή χρονομέτρηση όπως τον παλιό καλό καιρό. 
Ο αγώνας έχει ιστορική σημασία , μας θυμίζει το αποτρόπαιο και βίαιο πρόσωπο του πολέμου . Θύματα, αθώα παιδιά, γυναίκες και άνδρες . Η ιστορία μας μεταφέρει στο σήμερα . Ας αναλογιστούμε τι γίνεται στον κόσμο αυτή τη στιγμή πόσα παιδιά , πόσες γυναίκες , πόσοι αθώοι δολοφονούνται στην Αφρική στην Μέση Ανατολή . Άνθρωποι σαν και εμάς που χάνουν τα σπίτια τους την οικογένεια τους αβοήθητοι . Η μνήμη της Ιστορίας , μας δυναμώνει βάζοντας στόχο για το αύριο , να μην ξαναδούμε άλλα απαίσια εγκλήματα . Αυτό τον στόχο είχε και έχει η συμμετοχή μας στον αγώνα του Διστόμου . Μια φωνούλα από μια γωνιά του κόσμου στη συνείδηση της ανθρωπότητας .
Στο Δίστομο, οι κατακτητές Γερμανοί προς το τέλος του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου δολοφόνησαν 237 κατοίκους .
Έγιναν καταθέσεις στεφάνων από όλους . Ο κ. Τσαγκαράκης του ΣΔΥΑ από τους δημιουργούς του αγώνα το 1985 , μαζί με τον κ. Χατζηαγγέλου του ΣΔΥΠ μιλήσανε για το έγκλημα που έγινε .
Στη συνέχεια δεν κατηφορίσαμε στην παραλία αλλά πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με μια στάση στη Λειβαδιά . Στον Πειραιά η βροχή σταμάτησε. Πιστεύω ότι τον αγώνα της Κυριακής θα τον θυμόμαστε και θα τον ξεχωρίζουμε σαν τον αγώνα της βροχής.